یه دنیا یه یسنا

اومدم قصه تخت رو اینجا بنویسم دیدم دیگه حتی خواجه شیراز هم از پروسه خرید تخت برای گل بانو خبر داره. تقریبا 6 ماهی از وقتی که تصمیم گرفتیم واست تخت بسازیم تا الان که تخت توی خونمونه طول کشید و دیگه هر کس که بهمون میرسید یا تلفنی احوال پرسی میکردیم سراغ تختت رو ازمون میگرفت که آماده نشد؟یکی دو مدلی از اینترنت پیدا کردم و  انتخاب کردیم و دادیم به آقای نجار که بسازه واست ایشون هم بعد از اینکه یه جاهایی از مدل تخت رو تغییر داد و بعداز 2 ماه سر کار گذاشتنمون گفت که وقت نمیکنه تخت بسازه واسمون، درمونده با بابا محمد توی فروشگاهها میگشتیم که شاید یه تخت خوب و محکم واست پیدا کنیم. مدلهای توی بازار هم که اصلا محکم نیستن و از اونجایی که علاقه زیاد...

              ...

دوباره این ویروسها اومدن سراغت. اینبار اما زورشون زیادتر از تو بود و نتونستی مقاومت کنی کوچولوئک.تب کردی و صدات گرفت و گلوت عفونت کرد. حتی برای اولین بار هم گوش درد گرفتی. دکتر گفت گوشت التهاب پیدا کرده ولی جای نگرانی نیست. حالا باید دوباره این داروهای بدمزه رو بخوری ولی هیچی نمیگی. اصلا سر دارو خوردن اذیت نمیکنی با اینکه یکی دوتا از شربتهات تلخه ولی باز هم چیزی نمیگی.با تمام ناراحتی که از چشمات موج میزنه میخوری و بعدش میگی دستت درد نکنه مامان جون. و من میمونم که جوابی بهت بدم که تو باز میگی مامان پس بگو نوش جان دیگه! نوش جان!!! با هر بار دارو خوردن میگی مامان گیده خوب شدم،قوی شدم . امروز متوجه شدی که توی فریزر بستنی داریم.وقتی بهت گفت...

با اجازه از بانوی بهار و دختر پاییزیش . لحظه هاي ما عين حبابهايي هستن كه تا بيايي دركشون كني از دستت ميرن و محو ميشن. كاش فقط همين شيريني و شاديِ بازي باهاشون رو دريابيم! ...

چندوقتیه که بعد از ظهرها میرم باشگاه و شما یکی دو ساعتی پیش بابا میمونی. بابا لطف میکنه و اکثر مواقع میاد دنبالم. چند روزه که وقتی میخواین بیاین برنامه آموزشی دورا پخش میشه   (persian toon) و آخر کارتون رو نمیتونی ببینی و با اکراه از خونه بیرون میای. چهارشنبه به محض اینکه کارتون مورد علاقه ات شروع میشه رو میکنی به بابا و میگی : بابا،مامان خودش میادا ما نمیریم دنبالش!!!! باشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟   پی نوشت: پست پایین هم داغ داغه

تو آشپزخونه سرگرم غذا پختن بودم. توی عالم خودت بودی و حرف میزدی و شعر میخوندی.یکی دو دقیقه ای صدات نیومد یه دفعه با عروسکت از اتاقت اومدی بیرون و با یه لحن محکم بهش گفتی حالا اینجا میشینی وقتی ساعت زنگ زد اونوقت میتونی پاشی. مامانت رو زدی کار بدی کردی!!!!!!!!!!!!!کار جالبترت این بود که بعدش گفتی منهم اینجا میشینم و پشتت رو کردی به عروسکت!!! ای جان باورم نمیشد که این قدر دقیق محرومیت زمانمند رو اجرا کنی و مفهومش رو درک کنی.بعدش اومدی پیش من و گفتی مامان عروسک کار بدی کرده نشسته اونجا. سعی کردم جلوی خنده ام رو بگیرم و گفتم اگه کار خیلی بدی کرده باید بشینه اونجا تا متوجه کار بدش بشه. بعدش انگار ساعت خیالت زنگ زد که رفتی به عروسک گفتی حالا میتو...

وقتی به دنیا اومدی موهات پر بود و کلی ذوق کردم آخه قبل از به دنیا اومدنت کلی گیره سر های نوزادی خریده بودم که روی موهای نرمت بزنم. ولی کم کم که بزرگتر شدی همینجور که رنگ موهات از مشکی به طلایی تغییر رنگ داد انگار تارهای موهات هم نازکتر شد و هم کم پشت. موهات خیلی  بلند شدن و کم بودنش بیشتر به چشم میومد. تصمیم گرفتم که موهات رو کوتاه کنم شاید این کوتاهی روی موهات تأثیر خوبی داشته باشه. این عکس مال شب قبل از کوتاهی موهاته ببین چقدر بلند شده بود اولین قیچی رو که زد پشیمون شدم اصلا باورم نمیشد که خیلی ساکت رو صندلی نشستی حتی اجازه دادی که واست پیش بند ببنده فدای نگاهت بشم که داری با چشمات میگی مامان کی تموم میشه...

میخوای بری حرفی نداری اشکهات دارن جار میکشن رفتن همیشه پر غمه انگار دارن داد میکشن آی نمیدونی دل آدم رو چه میشکونیی خودت بهتر از هرکی میدونی که بارون پاییز میسوزونه دل آدما رو  وقتی چشت پاییز میشه     باغ دلت گلریز میشه    تصویر غم میشینه تو چشم سیاهت وقتی چشمت لبریز میشه    اشکهای تو آویز میشه        دونه دونه میچکه از چشم سیات نمیدونی دل آدم رو چه میشکونی   خودت بهتر از هرکی میدونی     که بارون پاییز میسوزونه  دل ادمارو تعریف حس غریب دلتنگی موقع خداحافظی برای چشمان پر از بغض و اشکت ...

چندشب پیش موقع غروب خوابت گرفت و خوابیدی. واسه همین آخر شب دیگه نمیتونستی بخوابی و شارژ و پر انرژی بودی و همش میخواستی بازی کنی. یکی دو روز قبلش قیچی رو واسه اولین بار دادم دستت تا مهارت قیچی کردن و پیدا کنی تا یواش یواش بتونیم باهم کاردستی درست کنیم..چقدر دیدن تلاشت واسه باز کردن قیچی و بریدن کاغذ دیدنی بود. همونی که عکسش رو گذاشتم واست توی پست قبلی. اون شب ازم خواستی بریم تو اتاقت و ماسک درست کنیم و من هم با خوشحالی این دعوتت رو پذیرفتم.دلم غنج میرفت که با تو بشینم و یه چیزی درست کنم و من کیف کنم از دیدن تلاشت واسه یادگرفتن چیزای جدید. با هم رفتیم و قیچی و چسب و مقوا اوردیم و نشستیم به کار کردن. چقدر از چسبوندن و قیچی کردن خوشحال بودی و م...